Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα του φεστιβάλ Δελφών με δύο παραστάσεις στο Κροκύλειο

 Το Φεστιβάλ Δελφών 2018 έρχεται!
Το λάλον ύδωρ. Σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες και λόγος ελληνικός.
15-30 Ιουνίου & 11-12 Αυγούστου σε επιλεγμένους χώρους των Δήμων Δελφών και Δωρίδας.
 
Το Φεστιβάλ Δελφών είναι ένας καινούριος θεσμός από το Δίκτυο Δελφών που φιλοδοξεί να αποτελέσει βήμα ανάδειξης ενός σημαντικού και ιδιαίτερου τόπου, που ήταν κάποτε το κέντρο του αρχαίου κόσμου. Από τις 15 έως τις 30 Ιουνίου, και με δορυφορικές εκδηλώσεις στις 11 και 12 Αυγούστου, μουσικά και θεατρικά δρώμενα θα παρουσιαστούν σε επιλεγμένους χώρους των Δήμων Δελφών και Δωρίδας, αναδεικνύοντας τον πολιτιστικό πλούτο, το φυσικό κάλλος και την πλούσια ιστορία της περιοχής των Δελφών, της Άμφισσας, της Ιτέας, του Γαλαξιδίου και της Δωρίδας.
Δ. Μαραμής
  
Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του συνθέτη Δημήτρη Μαραμή, το Φεστιβάλ Δελφών 2018 θα εστιάσει στη σύγχρονη ελληνική μουσική δημιουργία συνδέοντάς την με το θέατρο και τον ποιητικό λόγο. Η θεματολογία του φετινού Φεστιβάλ συνοψίζεται στον τίτλο του: «Το λάλον ύδωρ. Σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες και λόγος ελληνικός». Πρώτες εκτελέσεις, αναθέσεις καινούριων έργων, παρουσιάσεις νέων δημιουργών και συνεργασίες με σημαντικούς πολιτιστικούς φορείς, όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το Θέατρο Τέχνης με την Ομάδα Χρώμα, συγκροτούν την ταυτότητα της φετινής διοργάνωσης. Δύο από τις ποιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις του φεστιβάλ, θα γίνουν στη Δωρίδα και θα φιλοξενηθούν στις 11 και 12 Αυγούστου, στο Κροκύλειο. 

 Η πρώτη είναι "H Όπερα των Φαντασµάτων" του Δηµήτρη Μαραµή που στηρίζεται στη γνωστή παραλογή Του Νεκρού Αδελφού, το αριστουργηµατικό δηµοτικό αφηγηµατικό τραγούδι µε τον έντονα δραµατικό και µεταφυσικό χαρακτήρα που πραγµατεύεται τη διαδεδοµένη δοξασία για τους βρικόλακες. Το τραγούδι αυτό, που απαντά επίσης σε διάφορες παραλλαγές σε όλους τους λαούς των Βαλκανίων αλλά και σε αρκετές χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, συνδέει τον άνθρωπο µε τους αρχέγονους φόβους και τις αρχέγονες δοξασίες του και αποτελεί γέφυρα ανάµεσα στη σύγχρονη και την παλαιότερη εποχή. Το δεύτερο τραγούδι, Το Στοιχειό της Χάρµαινας, σε στίχους του Σωτήρη Τριβιζά, αξιοποιεί έναν θρύλο της περιοχής της Άµφισσας. Αναφέρεται σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα που οδηγεί στην αυτοκτονία και παραπέµπει στη λαϊκή δοξασία για τα «στοιχειά», για τις ψυχές δηλαδή των νεκρών που δεν βρίσκουν ανάπαυση µετά τον θάνατο. Και τα δύο τραγούδια συνδέονται µεταξύ τους µε κοινούς εκφραστικούς τρόπους και κοινές θεµατικές και µας δίνουν την εικόνα µιας προβιοµηχανικής κοινωνίας, φτωχότερης ασφαλώς σε υλικά αγαθά αλλά πλουσιότερης σε ποίηση και µαγεία.
 Το έργο είναι ανάθεση του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και θα παρουσιαστεί στην ολοκληρωµένη του σκηνοθετηµένη µορφή το 2019 στην αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου. 

Κροκύλειο, Σάββατο 11 Αυγούστου, 21:00
Συντελεστές:
Δημήτρης Μαραμής
Σωτήρης Τριβιζάς
Θοδωρής Βουτσικάκης
Βασίλης Δηµακόπουλος
Ελένη Δηµοπούλου
Αργυρώ Καπαρού
Βασιλική Καρακώστα



Η δεύτερη είναι η θεατρική παράσταση «Βασιλική Τριανταφύλλου: Αχ! Γιάννη μ’» του Γιώργου Μεσολογγίτη που έχει και την υποστήριξη του Συλλόγου Κροκυλιωτών "Ο Μακρυγιάννης".  Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης γεννήθηκε το 1797, στο Αβορίτι της Δωρίδας, 3 χλμ. πριν από τον οικισμό του Κροκυλείου. Ήταν ενός έτους όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας του, Δηµήτρης Τριανταφύλλου, από τους Τούρκους. Ο Γιάννης, ονοµάστηκε αργότερα Μακρυγιάννης για το ψηλό του ανάστηµα. Η µητέρα του Βασιλική, φτωχή αγρότισσα, τον γέννησε επιστρέφοντας από το χωράφι στο σπίτι. Αναγκάστηκε να φύγει στη Λειβαδιά. Επτά ετών ο Γιάννης µπήκε υπηρέτης και αργότερα τον έστειλαν στην Άρτα. Εκεί, επιδόθηκε στο εµπόριο. Χάρη στην εργατικότητά του κατάφερε να αποκτήσει σηµαντική περιουσία. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Ενώ διαρκούσε ο αγώνας των Ελλήνων κατά των Τούρκων, άρχισε ο εσωτερικός διχασµός που κατέληξε σε εµφύλιο πόλεµο µε οδυνηρές συνέπειες για την επαναστατηµένη Ελλάδα. Πρωταγωνίστησε στην επανάσταση της 3ης Σεπτεµβρίου του 1843, για παραχώρηση Συντάγµατος από τον Βασιλιά Όθωνα. Κατηγορήθηκε για συνωµοσία κατά του βασιλιά και καταδικάστηκε σε θάνατο. Η ποινή του µειώθηκε σε δεκαετή φυλάκιση. Τελικά, έµεινε δυο χρόνια στη φυλακή. Όµως, το διάστηµα αυτό ήταν αρκετό για να κλονιστεί η ήδη εύθραυστη υγεία του από τις κακουχίες της φυλακής. Αποµονώθηκε στο σπίτι του κοντά στην Ακρόπολη όπου και πέθανε το 1864.
Άρχισε να γράφει τα Αποµνηµονεύµατά του το 1829, ένα µνηµείο λόγου και ιστορίας. «…Ό,τι πιο σπουδαίο πράµα τα γράµµατα, η µόρφωση, να µη σε κοροϊδεύουν. Να δώσει να ’ρθει µια µέρα σ’ αυτό τον τόπο, που ο κόσµος θα ’ναι µορφωµένος και δεν θα µπορούν να κοροϊδεύουν τους ανθρώπους». Μέσα από την προσωπική του ιστορία, ξεδιπλώνεται ένα µεγάλο κοµµάτι της ιστορίας της Ελλάδας. Με τα «κολλυβογράµµατά του» κάνει µια καταγραφή σηµαντικών ιστορικών γεγονότων, και µέσα από τη µατιά και την αφήγηση της µητέρας του Βασιλικής Τριανταφύλλου, διαπιστώνουµε για άλλη µια φορά πως η ιστορία επαναλαµβάνεται µε τις ίδιες ακριβώς αντιστοιχίες. Σχέσεις µε την υπόλοιπη Ευρώπη, συµφέροντα ξένων και ντόπιων και µια χώρα, η Ελλάδα, πάντα χρεωµένη, διχασµένη και έρµαιο των ξένων Κυβερνητών ή Βασιλέων, να αγκοµαχά και να υποφέρει.
Μια παράσταση στη διάρκεια της οποίας, µέσα από τη ζωή του γιου ανακαλύπτουµε τη µητέρα και, από τα λίγα που ξέρουµε γι’ αυτήν, ανακαλύπτουµε το γιο. 

Κροκύλειο, Κυριακή 12 Αυγούστου, 21:00
Συντελεστές:
Γιώργος Μεσολογγίτης, Κείμενο

Κατερίνα Πολυχρονοπούλου, Σκηνοθεσία
Ευγενία Αποστόλου, Ερμηνεία

Αναλυτικά μπορείτε να δείτε  εδώ. το πρόγραμμα όλων των εκδηλώσεων.

Διοργάνωση: «Δίκτυο Δελφών»
Υποστήριξη: Δήμος Δελφών, Δήμος Δωρίδος, Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδος
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Δημήτρης Μαραμής

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Στις Βρυξέλλες βρέθηκε ο Δήμος για την διεκδίκηση των αντισταθμιστικών του Μόρνου

Την περασμένη Τετάρτη συζητήθηκε η προσφυγή του Δήμου Δωρίδας στην αρμόδια Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες και είναι πιθανόν να αποτελέσει σταθμό στην διεκδίκηση αντισταθμιστικών ωφελημάτων για τον Μόρνο. 
Σύμφωνα με την  απόφαση της Επιτροπής, το αίτημα του Δήμου διαβιβάζεται στην αντίστοιχη Επιτροπή της Γενικής Διεύθυνσης της Commission, προκειμένου να γίνει η τεχνική επεξεργασία όλων των στοιχείων και των δεδομένων. Η απόφαση αυτή ενδεχομένως, οδηγεί σε μία εις βάθος διερεύνηση και πιθανώς να επιφέρει την επιβεβαίωση των αρνητικών περιβαντολογικών και οικονομικών επιπτώσεων από τη χρήση και λειτουργία της λίμνης του Μόρνου, που επικαλείται ο Δήμος Δωρίδας και να ανοίξει τον δρόμο σε μια σειρά σημαντικών τεχνικών και περιβαλλοντικών έργων που θα δώσουν ανάπτυξη στην περιοχή. Πρόκειτε για έργα που με διαχρονική ευθύνη πρωτίστως των ελληνικών κυβερνήσεων δεν έγιναν ποτέ απ την κατασκευή του φράγματος του Μόρνου έως σήμερα. 


Όπως επισημαίνει στην ανταπόκρισή του ο Θανάσης Λουκόπουλος για το DORIDANEWS,  "η Πρόεδρος της Επιτροπής του Κοινοβουλίου, Σουηδή Ευρωβουλευτής  Cecilia Wikstrοm, ενώπιον της οποίας έγινε η ακροαματική διαδικασία συνοψίζοντας τις συνομιλίες που προηγήθηκαν, δεσμεύτηκε ότι η Επιτροπή θα στείλει εντός των επόμενων ημερών σχετική επιστολή στον Υπουργό Περιβάλλοντος στην Αθήνα, με την οποία θα του επισημαίνει τις καταστροφικές συνέπειες της λειτουργίας της λίμνης χωρίς περιβαντολογικά έργα και θα του ζητά να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα. Θα τον καλεί όπως είπε να κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να αμβλυνθεί το πρόβλημα και να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την εξεύρεση κονδυλίων από τον Εθνικό και Κοινοτικό Προϋπολογισμό για την εκτέλεση όλων εκείνων των έργων που εναρμονίζονται με τις αντίστοιχες κοινοτικές οδηγίες."

Αναφέρει επίσης την πεντάλεπτη παρέμβασή του Δημάρχου κ. Γ. Καπεντζώνη, που προέβαλε το αδιάσειστο επιχείρημα ότι είναι αδιανόητο να λύνεται το πρόβλημα υδροδότησης του λεκανοπεδίου Αττικής των 5.000.000 κατοίκων σε βάρος μιας φτωχής περιοχής η οποία περιμένει τη συνδρομή της κυβέρνησης και της Commission για να εκλείψουν οι καταστροφικές συνέπειες.
Η αντιπροσωπεία του Δήμου στις Βρυξέλλες, είχαν σειρά επαφών με αρκετούς Ευρωβουλευτές που υποσχέθηκαν ότι θα βοηθήσουν ώστε το αίτημα να παραμείνει ενεργό.



Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

κοσμάρι, ένα πρόχειρο αλλά πεντανόστιμο τσοπάνικο φαγητό

Το κοσ'μαρ' συνδέεται στενά με την μεγάλη γιορτή της Αναλήψεως που γινόταν παλιά στα βουνά μας.  Κι αυτό γιατί ήταν ένα από τα παραδοσιακά εδέσματα με τα οποία οι τσοπάνηδες κέρναγαν τους καλεσμένους τους.


Μία  τσοπάνικη συνταγή  για  το  "κοσμάρι", υπάρχει στην  περίφημη  αφήγηση  "Πως  πήζουν  το  τυρί  στα  βουνά  της  Δωρίδας", του  Αρτοτινού  λαογράφου Δημήτρη  Λουκόπουλου. Σχετικά με την παρασκευή του, ο Λαογράφος αναφέρει:


   "Απ' το ξινισμένο τυρί φκιάνει και κοσμάρι ο τσοπάνης, να, πως, βάνει το τηγάνι στη φωτιά. Κι' αν δεν έχει τηγάνι, τον κούτουλα, παίρνει κάμποσο τυρί, το βάνει μέσα, ζεσταίνεται απ' τη φωτιά κι' απολάει. Λες και θα λειώσει όλο, μα αυτό δε λειώνει, μονάχα το βούτυρο ξεχωρίζει, σαν το λάδι, το βλέπεις να κιτρινίζει αποπάν' αποπάνω.

    Ο τσοπάνης με το ξυλοχούλιαρο όλη την ώρα όση ζεσταίνεται το τυρί ανακατεύει. Ανακατεύει, ανακατεύει, κι όντας κοντεύει να γίνει, το βλέπεις και μαστιχώνει. Γίνεται απαράλλαχτο σαν τη γλυκιά μαστίχα που πουλάν οι γυρολόγοι γλυκαντζήδες κόβοντας λίγο λίγο απ' το ξύλο που την κρατάει. Έγινε το κοσμάρι, όντας κλωστιάσει το κατεβάζουν. Τρως κι είναι ..άλλο που να σου λέω κι' άλλο που να φας. Λίγο βαρύ στο στομάχι είναι μονάχα".



Ανάλογη "συνταγή", βρίσκουμε και στο βιβλίο του Παρασκευά Μπακαρέζου "Εν Κροκυλείω Δωρίδος" όπου διαβάζουμε για το κουσ'μαρ' τα παρακάτω:


 Το κουσ'μαρ' ήταν γαλακτερό. Μέσα σ' ένα δοχείο έλιωναν τυρί σε σιγανή φωτιά. Όταν το τυρί ήταν έτοιμο, έριχναν σιγά - σιγά καλαμποκάλευρο και ανακάτευσαν συνέχεια έως ότου όλα τα υλικά γίνουν μία ομοιογενής μάζα. Το φαγητό αυτό το έφτιαχναν κυρίως οι τσοπάνηδες στην εορτή τους, της Αναλήψεως, που γιόρταζαν στις στρούγκες τους και καλούσαν κόσμο. Όταν κρύωνε, δεν ήταν καλό, τρογώταν με δυσκολία.

Τέλος σε μία αναβίωση της γιορτής των κτηνοτρόφων που έγινε στο Κροκύλειο το 2015, μπορούμε να δούμε και σε βίντεο την παρασκευή του νόστιμου αυτού τυριού.



Χρόνια πολλά σήμερα σε όλους τους τσοπάνηδες της περιοχής μας!

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Σήμερα το απόγευμα στην ΕΡΤ Open ο Βοτανικός Κήπος Δωρίδος


Σήμερα (Τρίτη 15/5/2018) στις 18:30-19:30, ο Πρόεδρος του ΔΣ του Συλλόγου Πενταγιωτών, κ. Στέλιος Τσιώρης μαζί με τον Ειδικό Γραμματέα του ΔΣ κ. Παπαγεωργίου Σπυρίδωνα (καθηγητής στα ΤΕΙ Αθήνας στην κοσμητολογία,καί στέλεχος της FREZYDERM) είναι καλεσμένοι στην εκπομπή της κας Φεβρωνίας Ρεβύνθη στο ραδιόφωνο της Ertopen - radio 106,7. Θέμα της εκπομπής είναι η προσπάθεια που γίνεται να ενταχθεί ο ΑΛΠΙΚΟΣ ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΔΩΡΙΔΟΣ με έδρα την ΠΕΝΤΑΓΙΟΥ σε κάποιο συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ, ένα πρωτοποριακό έργο που εφόσον υλοποιηθεί μπορεί να συμβάλει ριζικά στην ανάπτυξη όχι μόνο του χωριού αλλά και γενικότερα της περιοχής της Βορειοδυτικής Δωρίδος.



Εκτός των καλεσμένων θα μιλήσουν o Δήμαρχος Δωρίδας Γιώργος Καπεντζώνης, η Δρ γεωπόνος , διευθύντρια του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ στην Θεσσαλονίκη Ελένη Μαλούπα, οι ακαδημαικοί απο το Πανεπιστήμιο Πάτρας Γρηγόρης Ιατρού καί Γιώργος Δημητρέλλος (εμπνευστής της ιδεας του Βοτανικού), o Πρόεδρος της Πενταγιούς Αποστόλης Ασημάκης καί ίσως ο πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιος Τσαυτάρης !
 
Για το  λόγο αυτό μην ξεχάσετε να συντονιστείτε το απόγευμα στην Ertopen (106,7 web TV) . 


Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

Βρύσες στην Ορεινή Δωρίδα

Όχι μόνο στο μικρότερο χωριουδάκι, αλλά ακόμα και στη διαδρομή προς αυτό, είναι βέβαιο πως ο επισκέπτης της Ορεινής Δωρίδας θα βρει τρεχούμενα νερά και κοντά σε αυτά, διαμορφωμένες όμορφες βρύσες να περιμένουν να τον ξεδιψάσουν.  Σχεδόν πάντα πέτρινες, όμορφες και γραφικές, αποτελούν σημαντικά τοπόσημα των χωριών μας που ξεχυλίζουν από τρεχούμενα και γάργαρα νερά. 

Κοντά στις πέτρινες κρήνες, βρίσκεται συχνά ένας ή περισσότεροι πλάτανοι και κάποια παγκάκια που θα αναπαύσουν τον περιπατητή ή θα συγκεντρώσουν τις καλοκαιρινές παρέες των νέων.  Συνήθως έχουν κατασκευαστεί παλαιότερα από την τοπικές κοινότητες με χρήματα δικά τους ή συγκεκριμένων δωρητών που θα βρει κανείς στις αναμνηστικές επιγραφές.  Συγκεντρώσαμε κάποιες φωτογραφίες από το διαδύκτιο (μία για κάθε χωριό) και σας τις παρουσιάζουμε:

Αλποχώρι, Πάρκο Αγίας Παρασκευής

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Δύο τσέλιγκες που έγιναν βιομήχανοι

Βοσκοί από τα Βαρδούσια οι παππούδες των σημερινών βιομηχάνων

 «Όπως όλοι οι φουρναραίοι ήρθαν από την Ήπειρο έτσι και όλοι οι γαλατάδες κατέβηκαν από τη Φωκίδα». Ο κ. Γιάννης Τρίγκας, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Διακοπίου Φωκίδας αναφέρεται σε δύο ξεχωριστούς συμπατριώτες του «γαλατάδες». Μιλά για τις οικογένειες Φιλίππου και Δασκαλόπουλου, που ξεκίνησαν από δύο διπλανά χωριά των Βαρδουσίων, εξελίχθηκαν στους ιδιοκτήτες των δύο μεγαλύτερων ελληνικών γαλακτοβιομηχανιών: της ΦΑΓΕ και της ΔΕΛΤΑ, σήμερα Vivartia.
 

 Oι αδελφοί Φιλίππου κατάγονται από τον Δάφνο, πρώην Βοστινίτσα και η οικογένεια Δασκαλόπουλου από το γειτονικό Διακόπι και πρώην Γρανίτσα. Οι παππούδες των σημερινών βιομηχάνων ξεκίνησαν ως βοσκοί, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

«Ο παππούς μου, ο Γιάννης Φιλίππου ξεκίνησε με πρόβατα, όπως και οι περισσότεροι στην περιοχή και λίγα χρόνια πριν από το 1920 αποφάσισε να πάρει και γελάδια. Τον χειμώνα στα Βαρδούσια έπεφτε πυκνό χιόνι και αναγκάστηκε να κατέβει νοτιότερα. Έφθασε στην Αθήνα. Σκεφτείτε ότι έφτιαξε βουστάσιο στον Άγιο Λουκά στα Πατήσια», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιάννης Φιλίππου. Εκτός από το βουστάσιο, όμως, ο παππούς Γιάννης Φιλίππου άνοιξε γαλατάδικο.


«Το γαλατάδικο το άνοιξε με τα παιδιά του Θανάση και Κώστα το 1922 στην Πατησίων 213 και επειδή πήγαν καλά οι δουλειές τα δύο αδέλφια άνοιξαν και δεύτερο μαγαζί το 1935 στην Πατησίων 217. Τα δύσκολα χρόνια ήρθαν με τον πόλεμο. Οι Γερμανοί κατέστρεψαν το μαγαζί, αλλά μετά τον πόλεμο το άνοιξαν και πάλι. Ο πατέρας μου, ο Θανάσης Φιλίππου ξεκίνησε το 1950 να φτιάχνει και να πουλά βούτυρο με την επωνυμία ΦΑΓΕ, δηλαδή Φιλίππου Αδελφοί Γαλακτοκομικές Επιχειρήσεις».

Όμως η επιχειρηματική δεινότητα της οικογένειας ήταν κληρονομική. Λίγα χρόνια μετά ο κ. Γιάννης Φιλίππου- ο σημερινός βιομήχανος - εγκαινιάζει τις πρώτες διανομές γιαουρτιού στην Αττική.

«Ο πατέρας μου με κορόιδευε», θυμάται. «Είχα ένα φορτηγό που το αποκαλούσε “θωρηκτό τσέπης” και απευθυνόταν σε μένα περιπαιχτικά “καλώς τον βιομήχανο”. Τελικά με τον αδελφό μου ανοίξαμε το πρώτο εργοστάσιο της ΦΑΓΕ στο Γαλάτσι το 1964 και μετά το 1975 το εργοστάσιο στη Μεταμόρφωση».


Από το γαλατάδικο στα Εξάρχεια στο εργοστάσιο


Λίγα χρόνια αφότου ο παππούς Γιάννης Φιλίππου εγκατέλειπε τα Βαρδούσια και τη ζωή του τσέλιγκα, ο κοντοχωριανός και «συνάδελφός» του Δημήτρης Δασκαλόπουλος ξεκινούσε τη δική του διαδρομή για την πρωτεύουσα. «Ο γιος του, Αριστείδης Δασκαλόπουλος, ο πατέρας του σημερινού προέδρου του ΣΕΒ, Δημήτρη Δασκαλόπουλου, ήταν ο αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας και ιδρυτής της ΔΕΛΤΑ», λέει ο κ. Γιάννης Τρίγκας. «Άνοιξε στην αρχή γαλατάδικο στα Εξάρχεια, γωνία Διδότου και Ζωοδόχου Πηγής και κατάφερε να φτιάξει γαλακτοβιομηχανία», προσθέτει ο πρόεδρος της κοινότητας Διακοπίου κύριος Δημήτρης Κόγιας.

Ο παππούς του σημερινού προέδρου του ΣΕΒ, παράλληλα με τα κοπάδια είχε και καφενείο στο Διακόπι. Το πατρικό σπίτι της οικογένειας ήταν στην πλατεία στο κέντρο του χωριού πάνω από το μαγαζί των Δασκαλόπουλων.

«Ο παππούς Δημήτρης Δασκαλόπουλος είχε κατέβει στην Αθήνα νωρίς και εκτός από γαλατάδικο άνοιξε και μεσιτικό γραφείο και ασχολήθηκε με τα ακίνητα», λέει ο εξάδελφος του σημερινού προέδρου του ΣΕΒ, κ. Νίκος Δασκαλόπουλος.


Η Δέλτα που έγινε Vivartia


Κολοσσός είναι και η Vivartia του κ. Δημήτρη Δασκαλόπουλου. Ο σημερινός πρόεδρος του ΣΕΒ γεννήθηκε στηv Αθήvα τo 1957. Σπoύδασε Διoίκηση Επιχειρήσεωv στηv ΑΣΟΕΕ και είvαι κάτoχoς ΜΒΑ τoυ Κellogg Graduate School of Μanagement.

Η Δέλτα Συμμετοχών ήταν μέχρι το 2006 η μητρική εταιρεία του μεγαλύτερου ομίλου παραγωγής τροφίμων στην Ελλάδα με 16 εργοστάσια και 6.300 εργαζομένους και με δράση στον τομέα των φρέσκων γαλακτοκομικών προϊόντων, των φρέσκων χυμών, των καταψυγμένων τροφίμων, της παραγωγής έτοιμων φαγητών και των υπηρεσιών μαζικής εστίασης. Το 2006 η Δέλτα Συμμετοχών ανακοίνωσε τη συγχώνευσή της, με απορρόφηση των εταιρειών Δέλτα Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος, Chipita, Goody΄s και Γενική Τροφίμων, και τη μετονομασία του νέου εταιρικού σχήματος σε Vivartia.


Πάντα στον Δάφνο του Αγίου Νικολάου

Δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά από το Διακόπι, τόπο καταγωγής του Δασκαλόπουλου, στον Δάφνο η οικογένεια Φιλίππου διατηρεί ακόμη το πατρικό σπίτι ενώ κάθε χρόνο συγκεντρώνονται όλοι εκεί του Αγίου Νικολάου, που γιορτάζει ο ομώνυμος ναός, ο οποίος ανακαινίστηκε με δωρεά των αδελφών Φιλίππου.

«Ο Θανάσης Φιλίππου με τα παιδιά γύρισαν στον Δάφνο την περίοδο της κατοχής γιατί τότε πέθαιναν από την πείνα όσοι έμεναν στην Αθήνα. Ο Γιάννης Φιλίππου είχε από μικρός εμπορικό πνεύμα και ήταν πολύ κοινωνικός. Ο Κυριάκος ήταν πιο πρακτικός και εσωστρεφής. Σπούδασε χημικός μηχανικός και ήταν ο πρώτος στην Ελλάδα που βρήκε τον τρόπο αδρανοποίησης του γιαουρτιού ώστε να μπορεί να τυποποιηθεί και να διαρκεί περισσότερο», λέει ο πρόεδρος της κοινότητας Δάφνου κ. Στέλιος Κοντοθανάσης.

Ο κ. Κυριάκος Φιλίππου ήταν ο πρώτος που παρουσίασε στην ελληνική αγορά τη δεκαετία του 1980 το στραγγιστό γιαούρτι με ανθόγαλα με την εμπορική ονομασία Τotal. Η ΦΑΓΕ της οικογένειας Φιλίππου και η Vivartia της οικογένειας Δασκαλόπουλου είναι οι κυρίαρχες γαλακτοβιομηχανίες στην ελληνική αγορά.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Τι είναι το ψιμοτύρι

Το ψιμοτύρι είναι τυροκομικό προιόν το οποίο παρασκευάζεται από τους κτηνοτρόφους της περιοχής μας στο τέλος της γαλακτοπαραγωγικής περιόδου (καλοκαίρι) και αφού έχει σταματήσει η παραγωγή φέτας, εξ ου και το όνομά του (όψιμο τυρί), δηλαδή τυρί που έγινε αργά. Κατ' αυτή τη περίοδο, επειδή το γάλα είναι λίγο για παρασκευή φέτας, οι κτηνοτρόφοι το κάνουν γιαούρτι και αφού το στραγγίσουν, προσθέτουν τριμμένη φέτα και αλάτι. Με την θερμοκρασία της εποχής (ζέστη), γίνεται η ζύμωση και έτσι παίρνουμε το τελικό προιόν, το ψιμοτύρι. Ενα γευστικότατο πριόν γάλακτος, που στα σύγχρονα τυροκομεία μπορεί ποιά να παράγεται και σε άλλες εποχές του χρόνου.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Ιδρύεται το Λύκειο Ελληνίδων Φωκίδας

Με την παρακάτω ανάρτηση σε σχετική σελίδα του facebook ενημερωθήκαμε για την ίδρυση Λυκείου Ελληνίδων Φωκίδας, που θα έχει την έδρα του στην Ερατεινή! Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία που είμαστε βέβαιοι ότι θα βοηθήσει στην αναβάθμιση των πολιτιστικών δρώμενων της Δωρίδας και του Νομού μας και θα συμβάλει στη διαφύλαξη και προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Για επικοινωνία υπάρχει το mail  του Λυκέιου lefokidas@hotmail.com.



Με μεγάλη μου χαρά θέλω να σας ανακοινώσω την ίδρυση του Λυκείου των Ελληνίδων στη Φωκίδα. Το Διοικητικό Συμβούλιο του κεντρικού Λυκείου Ελληνίδων ενέκρινε ομόφωνα το αίτημά μου τον Ιανουάριο του 2018 και αυτή τη στιγμή έχουν ολοκληρωθεί οι πρακτικές διαδικασίες, με ιδρυτικά μέλη γυναίκες από όλη τη Φωκίδα.

Αυτό που πρέπει να τονίσω είναι ότι το "Λύκειο των Ελληνίδων – Παράρτημα Φωκίδας" δεν θα μετρά απλά κάποιες μέρες ίδρυσης, αλλά 106 χρόνια, όσα είναι τα χρόνια ζωής του κεντρικού Λυκείου των Ελληνίδων και βέβαια, θα διατηρεί στενούς δεσμούς και συνεργασία με τα υπόλοιπα 52 παραρτήματα που εδρεύουν σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Έδρα του είναι η Ερατεινή, η οποία βρίσκεται στα σύνορα των δύο Δήμων και διαθέτει κατάλληλη αίθουσα για να φιλοξενήσει το γραφείο του Λυκείου. Όμως, από την αρχή των προσπαθειών μου επιδιώκω να λειτουργήσουν περιφερειακά τμήματα σε όλο το Νομό ώστε οι ενδιαφερόμενοι να μην χρειάζεται να έρχονται στην έδρα του Λυκείου, στην Ερατεινή.

Αρχικά θα λειτουργήσουν δύο τμήματα για γυναίκες και για άντρες: Α) φιλολογικό τμήμα με: 1. δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας για ενήλικες αλλοδαπούς και Έλληνες, 2. δωρεάν μαθήματα αγγλικής γλώσσας για ενήλικες σε βασικό επίπεδο και Β). τμήμα παραδοσιακού χορού για παιδιά και ενήλικες και πρωταρχικό στόχο τη διατήρηση και διάδοση της χορευτικής ταυτότητας του τόπου μας.

Μέλη του Λυκείου μπορούν να γίνουν άντρες και γυναίκες που έχουν μόνιμη κατοικία ή καταγωγή από τη Φωκίδα, ενώ στο ΔΣ εκλέγονται μόνο γυναίκες. Σύντομα θα σας προωθήσω τις ημερομηνίες για τις ενημερωτικές συναντήσεις τις οποίες θα οργανώσω και στους δύο δήμους όπου θα μπορείτε να συμμετάσχετε και να ενημερωθείτε διεξοδικότερα.


Με εκτίμηση
Ευθυμία Παναγιωτοπούλου
Διδάκτωρ Λαογραφίας – Ανθρωπολογίας του Χορού

Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

Τα παλιά καταστήματα στην Πενταγιού

ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ
(ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ, ΣΧΟΛΕΣ, ΙΑΤΡΕΙΑ, ΣΧΟΛΕΙΑ Κ.Λ.Π.)
του Δημήτρη  Ιωάννου  Καραστάθη
από το τελευταίο τεύχος της εφημερίδας ΠΕΝΤΑΓΙΩΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Θα προσπαθήσω σήμερα, να σας αναφέρω τα καταστήματα που υπήρχαν στο χωριό μας, από το τέλος της δεκαετίας του 50 και μετά, όταν και εγώ ήμουν μικρό παιδί και όπως τα θυμάμαι. Αν ξεχάσω κάποιο θα σας παρακαλέσω, να μας το αναφέρετε για να το γράψουμε.

Ξεκινάμε λοιπόν:
-Υποδηματοποιείο Σπύρου Παπακώστα, στο δρόμο από τον Άγιο Κωνσταντίνο προς την πλατεία. Στεγαζόταν στο ισόγειο του σπιτιού του.
-Παντοπωλείο Βασιλείου Μανίκα. Στεγαζόταν στο ισόγειο του σπιτιού του Μάρη (πίσω από την εκκλησία). Αργότερα το παντοπωλείο μεταφέρθηκε δίπλα από το σπίτι του, λίγα μέτρα κάτω από την πλατεία.
-Φτάνοντας στην πλατεία (από την πλευρά του Αγίου Κωνσταντίνου) στο πρώτο κτήριο δεξιά, ιδιοκτησίας σήμερα Χαράλαμπου Καραδήμα, στο ισόγειο λειτουργούσε το καφενείο του Αθανασίου Μαργώνη. Δίπλα από το καφενείο υπήρχε το υποδηματοποιείο του Παναγιώτη Χρόνη.     
Στον πρώτο όροφο λειτουργούσε υποτυπώδες πανδοχείο με ενοικιαζόμενα δωμάτια (ιδιοκτησίας τότε Φώτως  Χρόνη). 
-Αριστερά όπως φθάνουμε στην πλατεία υπήρχε κρεοπωλείο και ταβέρνα του Παναγιώτη Ασημάκη «Το στολίδι της Πενταγιούς» (σημερινή ταβέρνα Κωνσταντίνου Μπίμπα και πριν Απόστολου Ασημάκη).
Πιο κάτω υπήρχε το καφενείο του Παναγιώτη Ξυλάγγουρα, στο ισόγειο του σπιτιού Θ. Καπερώνη. Αργότερα καφενείο «η Συνάντησις» Αθανασίου Ασημάκη. (Στον ίδιο χώρο υπήρχε και το πρακτορείο λεωφορείων Λιδωρίκι-Πενταγιού-Αρτοτίνα). 
-Ακριβώς απέναντι λειτουργούσε το κρεοπωλείο και η ταβέρνα του Χρήστου Καρρά. 
-Απέναντι από το κατάστημα της Τούλας Ασημάκη, υπήρχε το παντοπωλείο του Σπύρου Παπαγεωργίου (Πλέουρα). Στο κατάστημα υπήρχε και το πρακτορείο λεωφορείων Λιδωρίκι-Πενταγιού-Αρτοτίνα.
-Δεξιά όπως ξεκινάει ο δρόμος από το Ηρώο προς τα Πλατάνια, στον πρώτο όροφο του κτηρίου Δημητρίου Παπαγεωργίου, υπήρχε το κουρείο το «Αθηναϊκόν» και το ραφείο του Γιάννη Καρρά.   
-Αριστερά λίγα μέτρα πιο πάνω υπήρχε το κουρείο η «Σεβίλλη» και το υποδηματοποιείο του Γιώργου Κατσόγιαννου.    
-Μετά το κατάστημα του Γ. Κατσόγιαννου στη γωνία ήταν το κρεοπωλείο και η ταβέρνα του Αλέξη Κορνέζου.
-Απέναντι στο ισόγειο της οικίας Παπαγεωργίου, υπήρχε το κρεοπωλείο και η ταβέρνα του Αποστόλη Ασημάκη και των γιών του Γιάννη και Παναγιώτη.
-Επίσης λειτούργησαν στο χωριό ο ξενώνας του Ξενοφώντα Τσώρη και ο Δημοτικός ξενώνας και η ταβέρνα από τον Απόστολο Ασημάκη.       
-Επίσης στο χωριό μας λειτουργούσε περίπτερο του Κώστα Ασημάκη (Κωσταρά), δίπλα από το Ηρώο.
-Σημειώνουμε  ότι στο χωριό μας λειτουργούσε Ταχυδρομείο (ισόγειο πρώτου κτηρίου δεξιά στο δρόμο Ηρώου-Πλατάνια), σήμερα βρίσκεται εκεί Ταχυδρομικό κουτί.   
-Υπήρχε ακόμη Δημοτικό σχολείο στον πρώτο όροφο του Δημοτικού ξενώνα. Αργότερα μεταφέρθηκε στο ισόγειο του σπιτιού Γιάννη Ασημάκη (πίσω από την εκκλησία) και μετά στο ισόγειο του οικήματος Παπούλια μέχρι και το 1996 που έκλεισε.
Επίσης τη δεκαετία του 50 λειτουργούσε στο χωριό μας Οικοκυρική σχολή, που στεγαζόταν στο σπίτι του Γιώργου και της Μίνας Καραμούτσιου, λίγα μέτρα από την πλατεία και λειτουργεί στο οίκημα Παπούλια  Βαρδουσιακή σχολή ελευθέρου λόγου, δημιούργημα του συμπατριώτη μας Νικολάου Σπ. Σούκου.
Τελειώνοντας πρέπει να αναφέρουμε ότι στο χωριό μας υπάρχει και το Περιφερειακό ιατρείο Πενταγιών, με εξαιρετικό εξοπλισμό, δυστυχώς όμως λειτουργεί κατά διαστήματα λόγω της περίεργης κατάστασης που επικρατεί στη χώρα με τους αγροτικούς γιατρούς.
Τέλος αναφέρουμε ότι στη δεκαετία του 50 λειτουργούσε στο χωριό και Ειρηνοδικείο.







Το Ταχυδρομικό κουτί και η πόρτα του παλαιού Ταχυδρομείου
Το παλαιό Ταχυδρομείο (διακρίνεται το ταχυδρομικό κουτί και το σήμα των ΕΛ.ΤΑ.)
 
 

Τα λειτουργούντα σήμερα καταστήματα, αναφέρονται στην τελευταία σελίδα της εφημερίδας μας.
                   

Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

Ο όμορφος Δάφνος



Ο Δάφνος  είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις πλαγιές των Βαρδουσίων. Πλούσιος σε νερά, γειτονεύει με τον ποταμό Κόκκινο, κύριο παραπόταμο κάποτε του π. Μόρνου που εκβάλει σήμερα στην τεχνητή λίμνη του.
Έξω από τον Δάφνος είναι τα «Βοστινισιώτικα λιβάδια», το μεγαλύτερο οροπέδιο των Βαρδουσίων μήκους 10χλμ. που αποτελεί και ένα υπέροχο βοσκοτόπι. Η εκκλησία του χωριού Αγ. Νικόλαος είναι τρίκλιτη βασιλική με τρούλο (μοναδική μαζί με την Βαρνάκοβα) και χτίστηκε το 1760.
Πολύ αξιόλογο κτίριο είναι και το Δημοτικό Σχολείο (κληροδότημα Συγγρού). Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 80 κατοίκους. Το χωριό που μέχρι το 1927 ονομαζόταν Βοστινίτσα, ιδρύθηκε επί Τουρκοκρατίας. Το όνομα Δάφνος που πήρε μετά, ήταν το όνομα του ποταμού Μόρνου στην αρχαιότητα.
Στη θέση «Μάρμαρα» σώζονται μάρμαρα, με εγκοπές και οπές, που φαίνεται ότι ανήκαν σε πύργο ενώ ίχνη αρχαίου οικισμού και τάφων επισημάνθηκαν κοντά στην Αγ. Παρασκευή.


Η βουή από τους καταρράχτες του Κόκκινου, που πέφτουν με πάταγο το χειμώνα, αντηχεί στη γύρω περιοχή. Το χωριό περιβάλλεται από ελατοδάσος και τα σπίτια είναι χωμένα μέσα σε καρυδιές, κερασιές και πλατάνια. Ανάμεσά τους βρύσες με κρύα νερά.
Ανατολικά πάνω στις πλαγιές και τα οροπέδια των Βαρδουσίων, απλώνονται τα περίφημα και μοναδικά «Βοστινισιώτικα λιβάδια» με μήκος δέκα χλμ. και άνοιγμα μέχρι εννιακόσια μέτρα, με αρκετές νεροπηγές. Σ’ αυτά παλαιότερα βοσκούσαν 15 – 20 χιλιάδες, κυρίως πρόβατα, τα οποία το χειμώνα τα κατέβαζαν στην Αττική για να παραχειμάσουν και επανέρχονταν την άνοιξη. Οδοιπορούσαν επί πολλές ημέρες («διαβαταρέοι»), μέχρις ότου ανέλαβαν τα φορτηγά. Τώρα τρέφονται 600 βοοειδή και 3000 γιδοπρόβατα.

Η απόμερη θέση του χωριού, φανερώνει ότι ιδρύθηκε επί τουρκοκρατίας. Από το 1836 έως το 1869 ανήκε στο Δήμο Κροκυλείου ως Βουστενίτσα. Από το 1869 ως το 1912 προσαρτήθηκε στο Δήμο Υαίας (με πρωτεύουσα τη Γρανίτσα) ως Βοστινίτσα, που πιστεύεται ότι είναι λέξη σλαβικής προελεύσεως και σημαίνει «τόπος μελισσιών» (vostan = κηρένιος, κίτρινος στα σλαβικά). Η Κοινότητα Βοστινίτσας μετονομάστηκε το 1927 σε Κοινότητα Δάφνου, για να διατηρηθεί το αρχαίο όνομα του Μόρνου που ήταν “Δάφνος”.
Στην πλατεία με τα μεγάλα πλατάνια και το κατάστημα του χωριού, βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, από το 1760. Πρόκειται για τρίκλιτη Βασιλική με τρούλο, που κρίθηκε διατηρητέο Μεταβυζαντινό Μνημείο από το Υπ. Πολιτισμού. Ο τύπος του ναού αυτού απαντάται μόνο στο μοναστήρι της Βαρνάκοβας. Υπό την επίβλεψη της Υπηρεσίας Βυζαντινών Μνημείων, το 1993 ανακατασκευάστηκε ο ναός, με δαπάνη του Κυριάκου Φιλίππου της ΦΑΓΕ και της συζύγου του Δήμητρας Αναγνώστου.

Η οικογένεια Φιλίππου της ΦΑΓΕ κατάγεται από το Δάφνο, επίσης, από εδώ κατάγονται και οι Αδελφοί Αλαφογιάννη της «Άλφα Μπετόν» που έχουν συνεισφέρει σε κοινωφελή έργα της γενέτειράς τους.
Γραφικά και ανακαινισμένα είναι τα εξωκλήσια του χωριού: Αγ. Παρασκευή, Παναγία (στο κοιμητήριο), Άγ. Ιωάννης Χρυσόστομος, Άγ. Ιωάννης Πρόδρομος, Άγ. Γεώργιος, Άγ. Παντελεήμων, Άγ. Αθανάσιος, Άγ. Βλάσιος. Ο Τίμιος Σταυρός και η Αγ. Σοφία χτίστηκαν με ιδιωτική πρωτοβουλία. Μικρό πανηγύρι γίνεται στην Αγία Τριάδα. Ο Αγ. Δημήτριος χτίστηκε στα ερείπια Βυζαντινού μοναστηριού. Ανατολικά, ψηλά πάνω στη ράχη του Αϊ – Λιά, αγναντεύει το ομώνυμο εξωκλήσι, στη μνήμη του οποίου 20 Ιουλίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι.
Το διώροφο διδακτήριο του Σχολείου, κληροδοτήματος Συγγρού, βρίσκεται σε καλή κατάσταση ενώ πάνω από αυτό σώζεται η τοιχοποιία του παλαιού σπιτιού του Βουλευτή της Δωρίδας Κότταρη.


 


Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

Επιστολή - αφιέρωμα του Ι. Βήλου για το Σύλλογο Αρτοτινών και τον ήρωα Κ. Δρόσο

ΕΙΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΤΟΤΙΝΑ 
ΚΑΙ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΙΜΗ 
ΣΤΟΝ ΗΡΩΪΚΟ ΛΟΧΙΑ ΜΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Β. ΔΡΟΣΟ
ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ ΧΩΡΑ ΣΤΑ ΔΙΑΚΕΙΑ 2017



ΠΡΟΣ: Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Αρτοτινών «Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ»

Θεσσαλονίκη 1-2-2018

Αγαπητέ Πρόεδρε και εκτιμητά μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου Αρτοτινών, με την παρούσα επιστολή μου σας στέλνω τους θερμούς χαιρετισμούς μου και σας εύχομαι υγεία και κάθε επιτυχία στο πολύπτυχο και αξιόλογο έργο που επιτελείτε. Με αφορμή δε και τα όσα σημαντικά συνέβησαν στις 27 Αυγούστου 2017 στο χωριό μας, στην Αγαπημένη μας Αρτοτίνα, αποφάσισα να σας γνωστοποιήσω αυτά που και εγώ έζησα εκεί -μετά της συζύγου μου-, να προσθέσω κάποια δεδομένα, να καταγράψω τις εντυπώσεις μου, να ενισχύσω την πληροφόρησή σας, αλλά και να αραδιάσω μερικές ώριμες σκέψεις μου και ίσως ωφέλιμες προτάσεις μου, με συνοπτική πληρότητα.

Ο ζωντανός ήρωας της Αρτοτίνας Κων/νος Δρόσος του Βασιλείου, ομιλών στην κεντρική πλατεία του χωριού του και ευχαριστώντας αφενός τον πολύ κόσμο που τον τίμησε δεόντως και αφετέρου το Δ.Σ. του Συλλόγου Αρτοτινών «Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ», για τη διπλή βράβευση που του επεφύλαξε, στις 27/8/2017.

Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

Απόφαση για μείωση του πλυθησμού των αγριογούρουνων

Ένα σημαντικό βήμα για την επίλυση του μεγάλου προβλήματος του υπερπληθυσμού του αγριόχοιρου

 

Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος, με ανακοίνωση που εξέδωσε, χαιρετίζει την υπογραφή της απόφασης 165390/590 (ΦΕΚ 1128/Β/28-3-2018), του Υπουργού Περιβάλλοντος & Ενέργειας, κ. Φάμελλου, για την εκτατική και ημισταυλισμένη χοιροτροφία.

Όπως αναφέρει στη ανακοίνωσή της, ο αρμόδιος υπουργός, με την υπογραφή της απόφασης, λαμβάνοντας υπόψη, τόσο τις προτάσεις της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, όσο και τις προτάσεις των Δασικών Υπηρεσιών, προχώρησε σε ένα σημαντικό βήμα για την επίλυση του μεγάλου προβλήματος του υπερπληθυσμού του αγριόχοιρου, απαγορεύοντας την ελεύθερη βόσκηση, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά, την αποφασιστικότητά του για τη ριζική επίλυση θεμάτων.


Η απόφαση αυτή, δίνει τρείς μήνες περιθώριο, σε όσους ασκούν εκτατική και ημισταυλισμένη χοιροτροφία, να την περιορίσουν εντός των σταυλικών κ.λπ. περιφραγμένων εγκαταστάσεών τους, μέχρι το τέλος Ιουνίου 2018. Η ΚΣΕ τονίζει ότι η πρακτική αυτή, όπως εφαρμόστηκε (ΦΕΚ Β΄ 2120/2013) τα προηγούμενα 10-15 χρόνια, μόνο προβλήματα δημιούργησε στην ελληνική ύπαιθρο, με την επακόλουθη αύξηση του πληθυσμού του αγριόχοιρου, από την αναπαραγωγή και διασταύρωση των ήμερων και άγριων χοίρων.